Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

 

Βιώνοντας την προσωπικήν μου δοκιμασίαν συμμερίζομαι απόλυτα τήν δυσχερή θέση στην οποία έχει περιέλθει ο λαός της Πατρίδος μας από τα πειθήνια όργανα του άρχοντος τού κόσμου τούτου .
 Προσεύχομαι όπως ο  σαρκωθείς Κύριος  προφέρει πλούσια την Χάρη Του σε κάθε ψυχή που αναζητά το έλεος και την βοήθεια Του. 
 Αγία Πόλις Ιερουσαλήμ 16 Ιανουαρίου 2014 

                                                                   ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ Α 
                                                 ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ 





Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ : ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

 




 ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ 
(6 Iανουαρίου 2011)

Μητροπολίτου ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

«Τo του Γένους αεί περιφανές»
θάλεγα για τη Μεγάλη Εκκλησιά
και θα συμπλήρωνα για το Φανάρι
και «το προς ημάς εσαεί συγγενές(1)».

Οραματιστές μας ήθελαν τά «Φώτα»
με τον Πατριάρχη στον υγρόχερσο γυαλό
να κρατά στο χέρι τον Σταυρό
και με την αιωνίζουσα μνήμη στα ώτα.

Ήτανε η στιγμή στα Θεοφάνεια
που της Τριάδος φανερώθηκε η δόξα
και άνοιξε τα μάτια μας στο θαύμα
με του «Αγαπητού» τό Βάπτισμα στα Ιορδάνεια,

όταν με της περιστεράς το ξάφνιασμα
ακτίνες νοιώσαμε ν’αστράφτουνε φωτός
απ’τ’ανοιχτά τα επουράνια σταλμένες
σαν από θείου φωτισμού καταύγασμα,

με το πουλί τρελλά να φτερουγεί
και να υψώνεται σαν από θεία προσταγή
τ’ αόρατα στη γη ν’αποκαλύψει
την ώρα που άνωθεν λαμπροφεγγεί

και «τα άνω τοις κάτω συνεορτάζει(2)»
την αχλύ καθαίροντας του κόσμου
ώστε και χορός αγίων μαζί μας νάναι
και «τα κάτω τοις άνω να συνομιλεί(3)»

και τη φωνή του Λόγου που βοά
να μπορεί ξεκάθαρα να ξεχωρίζει
πάνω από τη γη κι’από τα ύδατα
κάμνοντας τα παιδιά στο Θεό αγαπητά.

Πόσες χιλιάδες νάταν οι λαμπάδες
στο χώρο «ου ήμεν συνηγμένοι»
τη μέρα των Φώτων στο Φανάρι
να το φιλήσουν με τις ίδιες του ανταύγειες

και πόσες των ανθρώπων οι χιλιάδες
να θεασθούν που ζητάγαν της θεότητος το πυρ
και τον Αόρατο να αισθανθούν ως οραθέντα
μαζί με του κόσμου τις μυριάδες;

«Μέγας ει Κύριε... »(4) , βρόντηξε ο Πατριάρχης
ξαναφέρνοντας στο νου του και το θαύμα
«το εν τοις ύδασι του Κόλπου κεκρυμμένον»
πού τ’όλυσε της Βλαχερνήτισσας η Χάρις.

Τώρα «όρθρου φανέντος σελασφόρου»
και μέσα στην ήδη αγιασμένη πλάση
των γηγενών προσδοκούμε την ανάπλαση
με την Πόλη να γέμει ζωής πνευματοφόρου.

Φανάρι, 6.1.2011


[1] Γεώργιος Ακροπολίτης, «Χρονική Συγγραφή», Βόννη ΄51, 3, σ. 107.
[2] Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων, Ευχή εις τον Μ. Αγιασμόν
[3] Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων, Ευχή εις τον Μ. Αγιασμόν.
[4] Στην Ευχή του Μεγ. Αγιασμού 

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

ΜΕ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΓΙΟΡΤΑΣΤΗΚΕ Η ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ Μ.ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ



Με την δέουσα κατάνυξη και λαμπρότητα γιορτάστηκε σήμερα η μνήμη της Αγίας Οικογενείας του Μεγάλου Βασιλείου  στον Ιερό Ναό των Αγίων Βασιλείου του Μεγάλου και Κοσμά του Αιτωλού στην Ν.Φιλαδέλφεια .Κατά την διάρκεια του Όρθρου εψάλλει και η Ακολουθία της Αγίας Οικογενείας ποίημα του μακαριστού Υμνογράφου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Μοναχού Γερασίμου Μικραγιαννανίτου ενώ τέθηκε σε προσκύνημα το φυλασσόμενο στο Ναό απότμημα εκ του Ιερού Λειψάνου του Μεγάλου Βασιλείου. Η συμμετοχή των πιστών ήταν πολύ μεγάλη ενώ ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία των παιδιών για τα οποία διαβάστηκε στο τέλος της Λειτουργίας  ειδική ευχή για την πρόοδο τους και τους δόθηκε  ένα συμβολικό δώρο . Της θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ηλιάκης ο οποίος μετέφερε και τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ν.Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.Κωνσταντίνου ενώ στην ομιλία του τόνισε την ανάγκη συνεργασίας Εκκλησίας,,Πολιτείας και γονέων για την προστασία των παιδιών από τους ποικίλους κινδύνους που τα περιβάλλουν αλλά και της ενισχύσεως του ιερού θεσμού της οικογένειας στις δύσκολες εποχές που ζούμε .






















Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΕΦΕΣΟΥ




Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ 

ΒΙΟΣ
ΤΟΥ ΑΓΙ
ΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΤΙΜΟΘΕΟΥ
ΕΚ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ

Ἐκ τῆς ἐκδόσεως Ἀκολουθία καὶ Βίος τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τιμοθέου ἐκ τῶν Ο´, ὑπὸ Ἀρχιμ. Τιμοθέου Ματθαιάκη,* Ἀθῆναι 1951.


Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Τιμόθεος κατήγετο ἐκ Λύστρων τῆς Λυκαονίας. Ὁ πατήρ του, Ἕλλην εἰδωλολάτρης, κατεῖχεν ἐξέχουσαν κοινωνικὴν θέσιν. Ἡ μήτηρ του Εὐνίκη καὶ ἡ μάμμη του Λωῒς ἦσαν Ἰουδαῖαι, ἁσπασθεῖσαι τὸν Χριστιανισμόν. Ὁ Τιμόθεος εἶχε τὴν εὐτυχίαν νὰ γαλουχηθῇ παρ᾿ αὐτῶν εἰς τὰ Εὐαγγελικὰ νάματα καὶ νὰ μορφωθῇ χριστιανοπρεπῶς (Β´ Τιμ. Α´, 5· Γ´ 15). Νεώτατος τὴν ἡλικίαν ἧτο ἤδη γνωστὸς εἰς ὅλους τοὺς χριστιανούς τῶν Λύστρων καὶ τοῦ Ἰκονίου διὰ τὴν εὐσέβειαν καὶ τὸν ζῆλον του. (Πράξ. ΙΣΤ´, 1-2).
Ὅτε ἦλθεν ὁ Παῦλος εἰς Λύστρα κατὰ τὴν πρώτην ἀποστολικὴν ὁδοιπορίαν του μετὰ τοῦ Βαρνάβα, ἐγνωρίσθη μετὰ τοῦ νεαροῦ Τιμοθέου, ἐφιλοξενήθη εἰς τὸν οἶκόν του καὶ προσείλκυσεν αὐτὸν εἰς τὸν Χριστιανισμόν. Ἐπειδὴ ὁ Τιμόθεος ἧτο Ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ Παύλου εἰς περιτομήν, ἵνα μὴ δοθῇ λαβὴ εἰς τοὺς ἐν τῇ πόλει Ἰουδαΐζοντας χριστιανοὺς νὰ διαβάλουν τὴν ἀποστολικότητά του καὶ τὴν γνησιότητα τοῦ Εὐαγγελίου του. Ὁ Τιμόθεος δὲν ἤργησε νὰ συνδεθεῖ μετὰ τοῦ Παύλου, τὸν ὁποῖον ἠκολούθησεν ἔπειτα εἰς τὰς ἀποστολικὰς ὁδοιπορίας του «καθάπερ ἀστὴρ ἡλίῳ», γενόμενος «σύσκηνος αὐτῷ καὶ τὸ πᾶν ὁμοδίαιτος». Συμμεριζόμενος τὰς κακουχίας καὶ τὰς ταλαιπωρίας τοῦ ἀποστολικοῦ ἔργου τοῦ Παύλου καὶ συγκακοπαθῶν ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀνεδείχθη ἀντάξιος τοῦ πνευματικοῦ του πατρός, ὁ ὁποῖος μετὰ πολλῆς στοργῆς προνοεῖ περὶ τῆς σοβαρῶς κλονισθείσης ὑγείας του. Βραδύτερον ἐχειροτονήθη ὑπὸ τοῦ Παύλου διάκονος. Κατὰ τὴν τρίτην ὁδοιπορίαν ὁ Τιμόθεος ἦλθε μετὰ τοῦ Παύλου εἰς Ἔφεσον, ὁπόθεν ἀπεστάλη μετὰ τοῦ Ἐράστου εὶς Μακεδονίαν. Ἐκεῖ συνηντήθη μετὰ τοῦ Παύλου, τὸν ὁποῖον συνώδευσεν εἰς Κόρινθον, Τρωάδα καὶ Ἱεροσόλυμα, εἶτα δὲ εἰς Ῥώμην, ὅπου ἔλαβον χώραν τὰ πρῶτα δεσμὰ τοῦ Παύλου. Μετ᾿ αὐτοῦ πιθανώτατα ἐφυλακίσθη καὶ ὁ Τιμόθεος, ἀπελευθερωθεὶς ἀργότερον (Ἑβρ. ΙΓ´, 23). Κατὰ τὴν τετάρτην ὁδοιπορίαν ἐχειροτονήθη Ἐπίσκοπος ὑπὸ τοῦ Παύλου εἰς νεαρὰν ἡλικίαν, περὶ τὸ 60 μ.Χ., χρηματίσας πρῶτος Ἐπίσκοπος Ἐφέσου. Ὀλίγoν πρὸ τοῦ μαρτυρίου τοῦ Παύλου ἦλθεν ἐκ νέου εἰς Ρώμην πρὸς συνάντησίν του.
Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Παύλου καὶ τὴν ἅλωσιν τῆς Ἱερουσαλὴμ (70 μ.Χ.) ἦλθεν ἐκ Παλαιστίνης καὶ ἐγκατεστάθη εἰς Ἔφεσον ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὅπου συνεδέθη μετὰ τοῦ Τιμοθέου, τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε φίλος, διδάσκαλος καὶ συνεργός, παρέμεινε δὲ ἐκεῖ μέχρι τοῦ 96 μ.Χ., ὅτε ἐξωρίσθη εἰς Πάτμον κατὰ τὸν ἐπὶ αὐτοκράτορος Δομετιανοῦ (81-96 μ.Χ.) ἐγερθέντα σφοδρὸν κατὰ τῶν χριστιανῶν διωγμόν.
Ὁ Τιμόθεος ἐν Ἐφέσῳ εἶχε νὰ ἀντιπαλαίσῃ κατὰ φανατικῶν εἰδωλολατρῶν. Ἤδη πρὸ αὐτοῦ ὁ Παῦλος ἐκινδύνευσε σοβαρῶς, διωχθεὶς ὑπὸ τοῦ εἰδωλοποιοῦ Δημητρίου καὶ «κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησεν ἐν Ἐφέσῳ» (Α´ Κορινθ. ΙΕ´ 32). Εἰς Ἔφεσον ἐλατρεύετο ἡ Ἄρτεμις καὶ κατὰ τὰς πρὸς τιμήν της πανδήμους ἑορτὰς ἐλάμβανον χώραν ἀνήκουστα ὄργια, τὰ ὁποῖα δικαίως ἐξήγειρον τὴν ψυχὴν τοῦ Ἀποστόλου. Κατὰ τὴν τοιαύτην πανήγυριν, ὀνομαζομένην Καταγώγιον, τὸ ἔτος 97 μ.Χ., οἱ Ἐφέσιοι εἰδωλολάτραι περιήρχοντο μετημφιησμένοι καὶ μὲ προσωπίδας τὴν πόλιν, φέροντες μικρὰ εἴδωλα εἰς χεῖρας καὶ προβαίνοντες εἰς πλεῖστα ὄργια, ἐγκλήματα καὶ ἀσελγείας καθ᾿ ὁδόν. Ὁ Τιμόθεος ἐπιχειρήσας νὰ ἐμποδίσῃ αὐτούς ἐν μέσῃ ὁδῷ καὶ ἐλέγξῃ τὴν πλάνην των, ὑπέστη σφοδρὸν καὶ ἀνηλεῆ λιθοβολισμόν ἐκ μέρους τοῦ μαινομένου πλήθους, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου κατέπεσεν αἱμόφυρτος ἐπὶ τοῦ ἐδάφους. Οἱ εἰδωλολάτραι τότε μὲ μεγαλυτέραν λύσσαν ἔτυπτον διὰ λίθων καὶ ῥοπάλων τὸν Ἅγιον, τὸν ὀποῖον ἐχλεύαζον καὶ ἔσυρον ἀνὰ τὰς ὁδοὺς τῆς πόλεως. Ὁ Τιμόθεος μετὰ καρτερίας ὑφίστατο τὸ μαρτύριον, εὐχαριστῶν τὸν Κύριον, διότι τὸν ἠξίωσε νὰ προσφέρῃ τὴν ζωήν του ὑπὲρ Ἐκείνου καὶ νὰ γίνῃ πιστὸς «ἄχρι θανάτου».
Ἐν τέλει ἐγκαταλειφθεὶς ἡμιθανής, περσυνελέγῃ μὲ πολλὴν εὐλάβειαν ὑπὸ χριστιανῶν καὶ μετεκομίσθῃ κρύφα πέραν τοῦ λιμένος τῆς πόλεως. Τὸ ἀσθενικὸν σῶμα τοῦ μάρτυρος ἐξαντληθὲν τελείως ἐκ τῶν κακώσεων καὶ τῶν τραυμάτων ὑπέκυψε καὶ ἡ παρθενικὴ ψυχὴ τοῦ ἁγίου τούτου ἀνδρός, ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ αὐτό μαρτυρικὸν τέλος μὲ τὸν πρωτομάρτυρα Στέφανον, ἔσπευσεν εἰς συνάντησιν τοῦ ουρανίου αὐτῆς Νυμφίου, τὴν 22αν Ἰανουαρίου τοῦ 97μ.Χ., ἐπὶ τοῦ αὐτοκράτορος Δομετιανοῦ, ἢ κατ᾿ ἄλλην ἐκδοχήν, ἐπὶ Νέρβα, ἀνθυπατεύοντος τῆς Ἀσίας τοῦ Περεγρίνου.
Τὸ ἱερὸν σκῆνος τοῦ Ἁγίου ἐνεταφιάσθη ὑπὸ τῶν χριστιανῶν εἰς τόπον καλούμενον ὑπὸ τῶν Ἐφεσίων πίονα, ἐκεῖθεν δὲ διεκομίσθη τὸ ἱερόν του λείψανον εἰς Κωνσταντινούπολιν, τὸ 356 μ.Χ., ἐπὶ αὐχοκράτορος Κωνσταντίου, υἱοῦ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, ἐναποτεθὲν ὑπὸ τὴν ἁγίαν Τράπεζαν τοῦ Ναοῦ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων, ὁμοῦ μετὰ τῶν λειψάνων τῶν Ἀποστόλων Ἀνδρέου καὶ Λουκᾶ, «ἵνα ὥσπερ αὐτοῖς κοινὰ γέγονε πάντα, ὁ τρόπος, ἡ μαθητεία, τὸ κήρυγμα, κοινὸς γένηται καὶ ὁ τάφος, ἐπεὶ κοινὴ τούτων καὶ ἡ ἐκεῖθεν κατάπαυσις», κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ Συμεῶνος τοῦ Μεταφραστοῦ.
Ὅταν ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ἐπανῆλθεν ἐκ τῆς ἐξορίας, ἐπὶ αὐτοκράτορος Τραϊανοῦ, μὲ πολλὴν ὁδύνην ἐπληῥοφορήθη τὸν μαρτυρικὸν θάνατον τοῦ ἠγαπημένου μαθητοῦ του Τιμοθέου καί, ἵνα μὴ παραμείνῃ ἡ Ἐκκλησία ἄνευ Ποιμένος, διεδέχθη τοῦτον εἰς τὸν ἐπισκοπικὸν θρόνον Ἐφέσου, παραμείνας ὡς ἐπίσκοπος αὐτῆς ἀπὸ τοῦ ἔτους 97 μέχρι τοῦ τέλους του (101 μ.Χ.). Κατὰ μίαν παράδοσιν, ὁ Ἀπόστολος Τιμόθεος παρέστη ἐν Γεθσημανῇ κατὰ τὴν κηδείαν τῆς Θεομήτορος ὁμοῦ μετὰ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων.
Πρὸς τὸν Τιμόθεον ὁ Παῦλος ἔγραψε δύο ἐπιστολάς, τὴν πρώτην ἐκ Λαοδικείας καὶ τὴν δευτέραν ἐκ Ῥώμης, παρέχων σημαντικὰς ὑποθῆκας διὰ τὸ ἔργον τοῦ ποιμένος, ἐξ οὖ καὶ Ποιμαντορικαὶὠνομάσθησαν. Τὸ ὄνομα τοῦ Τιμοθέου ὡς ἀποστολέως καὶ συγγραφέως ἀναφέρεται μετὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Παύλου εἰς τὴν ἀρχὴν ἓξ ἐπιστολῶν αὐτοῦ (Β´ Κορινθίους, Φιλιππησίους, Κολασσαεῖς, Α´ Θεσσαλονικεῖς καὶ πρὸς Φιλήμονα).
Τὸν Τιμόθεον ἀποκαλεῖ ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς του ὁ Παῦλος «ἀδελφόν» (Β´ Κορινθ. Α´ 1, Κολασσ. Α´1, Φιλημ. 1) «δοῦλον Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Φιλημ. Α´ 1) «συνεργὸν» αὐτοῦ (Α´ Κορινθ. ΙΣΤ´ 21), «ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ» (Α´ Τιμοθ. ΣΤ´ 11) «γνήσιον τέκνον ἐν πίστει» (Α´ Τιμοθ. Α´ 2) καὶ ἀγαπητὸν τέκνον» (Β´ Τιμοθ. Α´ 2).
Προτρέπει δὲ τοὺς Κορινθίους ὡς ἑξῆς· «Ἐὰν δὲ ἔλθῃ Τιμόθεος, βλέπετε ἵνα ἀφόβως γενήται πρὸς ὑμᾶς· τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται ὡς καὶ ἐγώ» (Α´ Κορινθ. ΙΣΤ´ 10-11), καὶ ἀλλαχοῦ γράφει: «Ἔπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον, ὃς ἐστί τέκνον μου ἀγαπητόν καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ, ὃς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ» (Α´ Κορινθ. Δ´ 17). Εἰς δὲ τοὺς Φιλιππησίους λέγει: «Ἐλπίζω δὲ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν, ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ, γνοὼς τὰ περί ὑμῶν· οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει... τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γιγνώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον, σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον» (Φιλιπ. Β´ 19-22). Ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς Θεσσαλονικεῖς χαρακτηριστικῶς παρατηρεῖ: «Ἐπέμψαμεν Τιμόθεον τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργὸν ἡμῶν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑμᾶς περὶ τῆς πίστεως ὑμῶν» (Α´ Θεσσαλ. Γ´ 2).
Ἐξ ὅλων τούτων καταφαίνεται ὁποίαν ἐκτίμησιν καὶ ἀγάπην πρὸς τὸν Τιμόθεον εἶχεν ὁ Παῦλος, ἀλλὰ καὶ πόσην ὑπὲρ πάντα πολύτιμον βοήθειαν προσέφερεν οὗτος εἰς τὸν μέγαν Ἀπόστολον τῶν ἐθνῶν καὶ εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου.
Ὅθεν ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος συμπεραίνει, ὅτι οὐκ ἦν οὕτω ζηλωτὸς ὁ Τιμόθεος, εἰ Παύλου τέκνον ἦν φύσει, ὥς ἐστι θαυμαστὸς νῦν, ὅτι κατὰ σάρκα μηδὲν αὐτῷ προσήκων, διὰ τῆς κατὰ τὴν εὐλάβειαν συγγενείας εἰς τὴν υἱοθεσίαν εἰσήγαγεν ἑαυτὸν τὴν ἐκείνου μετὰ ἀκριβείας τοὺς χαρακτῆρας τῆς ἐκείνου φιλοσοφίας διασώζων ἐν ἅπασι» (Migne E π. Τόμ. 49, σελ.20).
Ὁ Τιμόθεος εἶναι μία ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων προσωπικοτήτων τῆς Καινῆς Διαθήκης, διεδραμάτισε δὲ μεγάλον ρόλον εἰς τὴν διάδοσιν τοῦ Χριστιανισμοῦ κατὰ τὸν α´ αἰῶνα. Πράγματι ὑπῆρξε μία τῶν ἐκλεκτοτέρων καὶ συμπαθεστέρων φυσιογνωμιῶν, ἐξ ὅσων ἐγνώρισεν ὁ χριστιανικὸς κόσμος κατὰ τοὺς ἀποστολικοὺς χρόνους.
Ὁ Τιμόθεος δὲν ἦτο μόνον ἀπαράμιλλος συνέκδημος καὶ συνεργὸς τοῦ Παύλου. Ὁ ἔνθεος ζῆλος του καὶ ὁ πλοῦτος τῶν ἀρετῶν του, ἡ σύνεσις, ἡ παρουσία καὶ τὸ θάρρος του, ἡ παρθενικὴ ἁγνότης καὶ ἡ ἀσκητικότης τοῦ βίου του, τὸν ἀνέδειξαν πρῶτον Ἐπίσκοπον μιᾶς τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἡ ὁποία ἔμελλε νὰ ἐξελιχθῇ εἰς μέγα ἐκκλησιαστικόν κέντρον τῆς κατὰ Ἀνατολὰς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας, ὑπέροχον Ποιμένα καὶ δεξιὸν Κυβερνήτην τοῦ σκάφους τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ ἄριστον πρότυπον καὶ ὑπογραμμὸν ὄχι μόνον παντὸς κληρικοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν πιστῶν ἐν γένει. Ὁ Ἀπόστολος καὶ Ἱεράρχης Τιμόθεος ἀνεδείχθη διὰ τοῦ μαρτυρίου του καὶ θαυματουργὸς Ἱερομάρτυς, τοσαύτης δὲ χάριτος ἀπήλαυεν, ὥστε καὶ ἐν ζωῇ καὶ μετὰ θάνατον πλεῖστα ἐτέλει θαύματα, «τὰ δὲ ὀστᾶ καὶ τὰ λείψανα αὺτοῦ δαίμονας ἀπήλαυνεν» (Ἱ. Χρυσοστ. ἐν Migne, 49, 18-19). Ὁ Συμεὼν ὁ Μεταφραστὴς τὸν ἀποκαλεῖ «χορηγὸν θαυμάτων, χαρίτων ταμίαν, θησαυρὸν ἀκένωτον, πλοῦτον μή δαπανώμενον».
Ἡ μνήμη αὐτοῦ ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ τιμᾶται τῇ 22ᾳ Ἰανουαρίου, ἐν τῇ Κοπτικῇ τῇ 23ῃ, ἐν δὲ τῇ Δυτικῇ καὶ τῇ Ἀγγλικανικῇ τῇ 24ῃ τοῦ αὐτοῦ μηνός.   
* Τιμόθεος Ματθαιάκης ο μετά ταύτα Μητροπολίτης Μαρωνείας από Επίσκοπος Μυρέων και πρώτος Μητροπολίτης Ν.Ιωνίας και Φιλαδελφείας  ( +1992) 




 
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΤΙΜΟΘΕΟΥ 
 Ποίημα Μοναχού Γερασίμου Μικραγιαννανίτου 
            Ήχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως Παύλου συνέκδημος,καί μαθητής Ιερός,Απόστολος ένθεος,καί υπηρέτης Χριστού,εδείχθης Τιμόθεε,όθεν την εν Εφέσω,Εκκλησίαν ποιμάνας,αίματι μαρτυρίου,την ζωήν σου σφραγίζεις.Καί νυν Χριστόν ικέτευε,υπέρ των ψυχών ημών. 







                                         Κοντάκιον. Ήχος α΄. Χορός αγγελικός.
Τον θείον Μαθητήν, και συνέκδημον Παύλου, Τιμόθεον πιστοί, ανυμνήσωμεν πάντες, συν τούτω γεραίροντες, τον σοφόν Αναστάσιον, τον εκλάμψαντα, εκ της Περσίδος ως άστρον, και ελαύνοντα, τα ψυχικά ημών πάθη, και νόσους του σώματος. 


 
ΕΠΙΣΤΗΘΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΕ ΛΕΙΨΑΝΟ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΙΜΟΘΕΟΥ
Κτήμα Τιμοθέου Ηλιάκη 


                                                               
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ 

    Μεγαλυνάριον

Χερσὶ ταῖς τοῦ Παύλου ὁλοσχερῶς, Χριστῷ ἀνετέθης, τῷ τῶν ὅλων δημιουργῷ, καὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ, Ἁγίας Ἐκκλησίας, ποιμὴν σοφὸς ἐδείχθης, μάκαρ Τιμόθεε. 




Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

ΕΥΧΗ ΕΠΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ




 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 1992 ΕΥΛΟΓΙΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ Ν.ΙΩΝΙΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟ ΚΑΙ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟ

                                              ΕΥΧΗ ΕΠΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ  
                     Μητροπολίτου Ν.Ιωνίας-Φιλαδελφείας  ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΜΑΤΘΑΙΑΚΗ 

 Ο των όλων Δημιουργέ και Κύριε και Βασιλεύ των αιώνων,ο πολύς  εν ελέει και πλούσιος εν αγαθότητι ,ο τα δώρα των Μάγων εν Βηθλεέμ προσδεξάμενος,ο Άρτος της ζωής ο εκ του ουρανού καταβάς,ο καιρούς και χρόνους εν τη ση εξουσία θέμενος και την ζωήν ημών εις χείρας σου διακρατών . 
 Επάκουσον ημών δεομένων Σου εν τη ευσήμω ημέρα ταύτη,επί τη εισόδω ημών εις τόν νέον ενιαυτόν της χρηστότητός  Σου και ευλόγησον τόν πλακούντα τούτον,προσφερόμενον εις δόξαν Σήν και τιμήν του εν αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου,Αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας. 
 Επίβλεψον,Μεγαλόδωρε,εξ ουρανού αγίου Σου και κατάπεμψον εφ' ημάς,τούς τε τα δώρα ταύτα ευτρεπίσαντας και τούς εξ αυτών μεταλαμβάνοντας,τάς  ουρανίους δωρεάς Σου,ότι επί Σοί ηλπίκαμεν,τω ζώντι Θεώ εις τούς αιώνας. 
 Ευλόγησον τό Ίδρυμα τούτο ( τόν οίκον τούτον ) καί τας εισόδους καί εξόδους ημών,πλήθυνον εν αγαθοίς τήν ζωήν ημών καί κατεύθυνον τα διαβήματα ημών πρός εργασίαν των θείων Σου εντολών,ότι ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος. 
 Πρεσβείαις της Παναχράντου αγίας σου Μητρός,του εν αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου ( του αγίου του Ναού η της ενορίας όπου λαμβάνει χώρα η τελετή ) και πάντων Σου των αγίων,των απ' αιώνων Σοί ευαρεστησάντων. Αμήν.  
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 


Η παραπάνω ωραιοτάτη ευχή δημοσιεύεται στο "ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΕΥΧΟΛΟΓΙΟΝ" του μακαριστού Μητροπολίτου Ν.Ιωνίας καί Φιλαδελφείας Τιμοθέου Ματθαιάκη το οποίο περιλαμβάνει 214 ευχάς,αναφερομένας εις ποικίλους περιπτώσεις .Θεωρήσαμε σκόπιμον όπως αναδημοσιεύσουμε εδώ την "ευχή της Βασιλόπιττας" πρός βοήθειαν των αυλαβεστάτων Λειτουργών του Υψίστου  στην άσκησιν της αγιαστικής αυτού εν τω κόσμω αποστολής. 
Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ηλιάκης  


ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2013 ΕΥΛΟΓΙΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ Ν.ΙΩΝΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2014 ΕΥΛΟΓΙΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ Ν.ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ


 








Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


Η ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 
  
                ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 


       Την μνήμη της αγίας Οικογενείας του Μεγάλου Βασιλείου  (Βασίλειος και  Εμμελεία  οι γονείς , Βασίλειος , Γρηγόριος, Πέτρος , Ναυκράτιος , Μακρίνα και Θεοσέβεια τα τέκνα )  , πανηγυρίζει την Κυριακή 12 Ιανουαρίου  ο Ιερός Ναός των Αγίων Βασιλείου του Μεγάλου και Κοσμά του Αιτωλού Ν. Φιλαδελφείας .
 (Κυριακή μετά τα Φώτα   σύμφωνα με την από 4-9-1999 Συνοδική απόφαση ).
       Το πρωί της Κυριακής και από ώρας 7,30 έως 10,30  θα ψαλλούν  Όρθρος, μετά της Ακολουθίας της Αγίας Οικογενείας, ποίημα του Υμνογράφου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Μοναχού Γερασίμου Μικραγιαννανίτου  και   πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας και σχετικού κηρύγματος .    
Θα ακολουθήσει ευλογία των παίδων της Ενορίας και διανομή δώρων προς  αυτά . 
    Κατά την διάρκεια των Ι. Ακολουθιών θα εκτεθεί προς προσκύνηση απότμημα εκ  του ιερού Λειψάνου του Μεγάλου Βασιλείου  .  
   


               ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ     ΑΓΙΑΣ    ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ  ΤΟΥ Μ.ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ   
                              Ποίημα Μοναχού Γερασίμου Μικραγιαννανίτου 
                                            Ήχος δ΄ Ταχύ Προκατάλαβε
 Όκτάριθμον σύστημα των θεραπόντων Χριστού , Βασίλειον  μέλψωμεν
 και Εμμελείαν ομού , τον Μέγαν Βασίλειον,  Γρηγόριον συν τω Πέτρω
 Και Ναυκράτιον θείον, Μακρίναν την Θεοφόρον, Θεοσέβειαν άμα,
 Ως θεία γεννεά γαρ Χριστώ ευηρέστησαν . 

 
ΤΟ ΙΕΡΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ι.ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ Ν.ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ 


 




ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΙΤΩΝ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, Με έκπληξη σας ακούσαμε να λέτε στην ανταπάντησή...